ഉരകല്ല്(ബ്ലോഗ്‌ പോസ്റ്റുകള്‍ വിചാരണ ചെയ്യുന്നിടം)രണ്‍ജിത്ത് ചെമ്മാടിന്റെ കവിത -‘ചില നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍’—പ്രണയത്തിന്റെ രതിപ്പുക നമ്മെ പൊതിയുന്ന നേരം.

പ്രണയകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മയാണിക്കവിത.
കാമം പ്രണയത്തിന്റെ ജീവവായുവാണ്‌ എന്ന് ആധുനികന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു.അതൊരു ജൈവപ്രേരണയാണ്‌.
രതിയുടെ കാര്‍മേഘം വിങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന അന്തരീക്ഷമാണ്‌ കവിതയുടേത്‌.അതിന്‌ പര്യാപ്തമായ വാക്കുകള്‍ കവി തെരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു.തന്റെ മനസ്സ്‌ പ്രകൃതിയില്‍ ആരോപിക്കുന്നു-

                                                 

 രാവിന്‍ ചുനപൊട്ടി

                                            

 രതിപ്പുക പൂത്ത്

                                            

  മാറില്‍ മദം ചോര്‍ന്ന

                                            

 മഞ്ഞച്ച രാത്രികളില്‍–                                                                             -വാട്ടക്കൂമ്പാളയില്‍ നിന്ന് പൂങ്കുലപോലെ നീ എന്നെ പറിച്ചെടുത്തു എന്ന് കവി ഓര്‍ക്കുന്നു!
 

നിലാവ്‌ വിരഹികള്‍ക്ക്‌ കനല്‍ പോലെയാണല്ലോ.ഇവിടെയും –

                                              

 നിലാവിന്‍ പൊള്ളലേല്‍ക്കുന്ന

                                       

 നിശാഗന്ധിക്കാവുകളില്‍-എന്ന് കവി പറയുന്നു.
     തന്റെ പഴയ പ്രണയകാലത്തിന്റെ സ്മരണ ഇങ്ങനെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.-

                                      

  ഒടുവില്‍ ഒഴിഞ്ഞു വാങ്ങി,

                                      

 തേരേറ്റപ്പെട്ട് ,കളമെഴുതി,

                                      

 പൂവും നീരുമട്ട്,

                                      

 വഴികൂടുന്നിടത്ത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട

                                     

  ഒരു ബാധ,

                                    

  കുടിയിറക്കപ്പെട്ട ബാലദേഹമോര്‍ക്കുമ്പോലെ

                                     

 ഞാന്‍ നിന്നെയും,

                                   

  നീയെന്നയു-

                                 

    മോര്‍ത്ത് നെടുവീര്‍പ്പിടുന്നു.  

                                            

           പുതുമയുള്ള ബിംബകല്‌പനകള്‍കൊണ്ട്‌ സമ്പന്നമാണിക്കവിത.തന്റേതായ ഒരു കാവ്യഭാഷ ഈ കവിയ്ക്ക്‌ കൈമുതലായുണ്ട്‌.തീഷ്ണവും വൈകാരികവുമായ ഭാവങ്ങള്‍ വിനിമയം ചെയ്യുന്നതിന്‌ ആ ഭാഷയ്ക്ക്‌ കഴിയുന്നു.

മലയാള കവിതയില്‍ വേറിട്ടശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കുന്ന അയ്യപ്പന്‍,പവിത്രന്‍ തീക്കുനി എന്നിവരുടെ കവിതകള്‍ പലപ്പോഴും ഭാഷയുടെ ആടയാഭരണങ്ങള്‍ വലിച്ചെറിയുന്നു.കരിങ്കല്‍ച്ചീളുകള്‍ പോലെ വാക്കുകള്‍ നമുക്കുമേല്‍ വന്നുവീഴുന്ന പ്രതീതിയുണ്ടാകുന്നു.
അത്തരത്തിലൊരനുഭവം ‘ചില നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍’ നമുക്ക്‌ നല്‍കുന്നുണ്ട്‌.

വിദൂഷകന്റെ അറിയിപ്പ്‌-എല്ലാ ബ്ലോഗര്‍മാരും ഈ കവിത വായിക്കണം.

          blog-മണല്‍ക്കിനാവ്      

     www.manalkinavu.blogspot.com

 

 

 

 

http://www.manalkinavu.blogspot.com